دفتر وکالت سعید فروغی حقوق بیمه، بانک و دعاوی تخصصی

قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی

صفحهٔ ۷ از ۲۰

باب سوم - دادرسی نخستین › فصل هشتم - دعاوی تصرف عدوانی، ممانعت از حق و مزاحمت

ماده ۱۷۴
دادگاه در صورتی رأی به نفع خواهان می‌ دهد که به‌ طور مقتضی احراز کند خوانده، ملک متصرفی خواهان را عدواناً تصرف و یا‌ مزاحمت یا ممانعت از حق استفاده خواهان نموده است . چنانچه قبل از صدور رأی، خواهان تقاضای صدور دستور موقت نماید و دادگاه دلایل وی را موجه تشخیص دهد، دستور جلوگیری از ایجاد آثار تصرف‌ و یا تکمیل اعیانی از قبیل احداث بنا یا غرس اشجار یا کشت و زرع، یا از بین بردن آثار موجود و یا جلوگیری از ادامه مزاحمت و یا ممانعت از حق را در‌ ملک مورد دعوا صادر خواهد کرد . این دستور با صدور رأی به رد دعوا مرتفع می‌ شود مگر این‌ که مرجع تجدیدنظر دستور مجددی در این خصوص صادر نماید.
ماده ۱۷۵
در صورتی که رأی صادره مبنی بر رفع تصرف عدوانی یا مزاحمت یا ممانعت از حق باشد، بلافاصله به دستور مرجع صادرکننده، توسط‌ اجرای دادگاه یا ضابطین دادگستری اجرا خواهد شد و درخواست تجدیدنظر مانع اجرا نمی‌ باشد. در صورت فسخ رأی در مرحله تجدیدنظر، اقدامات‌ اجرایی به‌ دستور دادگاه اجراکننده حکم به حالت قبل از اجرا اعاده می‌ شود و در صورتی که محکوم به، عین معین بوده و استرداد آن ممکن نباشد، مثل یا‌ قیمت آن وصول و تأدیه خواهد شد.
ماده ۱۷۶
اشخاصی که پس از اجرای حکم رفع تصرف عدوانی یا رفع مزاحمت یا ممانعت از حق دوباره مورد حکم را تصرف یا مزاحمت یا‌ ممانعت از حق بنمایند یا دیگران را به تصرف عدوانی یا مزاحمت یا ممانعت از حق مورد حکم وادار نمایند، به مجازات مقرر در قانون مجازات اسلامی‌ محکوم خواهند شد.
ماده ۱۷۷
رسیدگی به‌دعاوی موضوع این فصل تابع تشریفات آیین دادرسی نبوده و خارج از نوبت بعمل می‌ آید.

باب سوم - دادرسی نخستین › فصل نهم - سازش و درخواست آن › مبحث اول - سازش

ماده ۱۷۸
در هر مرحله از دادرسی مدنی طرفین می‌ توانند دعوای خود را به طریق سازش خاتمه دهند.
ماده ۱۷۹
در صورتی که در دادرسی خواهان یا خوانده متعدد باشند، هر کدام از آنان می‌ تواند جدا از سایرین با طرف خود سازش نماید.
ماده ۱۸۰
سازش بین طرفین یا در دفتر اسناد رسمی واقع می‌ شود یا در دادگاه و نیز ممکن است در خارج از دادگاه واقع شده و سازش‌ نامه‌ غیررسمی باشد.
ماده ۱۸۱
هرگاه سازش در دفتر اسناد رسمی واقع شده باشد، دادگاه ختم موضوع را به‌ موجب سازش‌ نامه در پرونده مربوط قید می‌ نماید و اجرای‌ آن تابع مقررات راجع به اجرای مفاد اسناد، لازم‌ الاجرا خواهد بود.
ماده ۱۸۲
هرگاه سازش در دادگاه واقع شود، موضوع سازش و شرایط آن به ترتیبی که واقع شده در صورت‌ مجلس منعکس و به امضای دادرس و‌ یا دادرسان و طرفین می‌ رسد. تبصره - چنانچه سازش در حین اجرای قرار واقع شود، سازش‌ نامه تنظیمی توسط قاضی مجری قرار در حکم سازش به عمل آمده در دادگاه است.
ماده ۱۸۳
هرگاه سازش خارج از دادگاه واقع شده و سازش‌ نامه غیررسمی باشد طرفین باید در دادگاه حاضر شده و به صحت آن اقرار نمایند. اقرار‌ طرفین در صورت‌ مجلس نوشته شده و به امضای دادرس دادگاه و طرفین می‌ رسد در صورت عدم حضور طرفین در دادگاه بدون عذر موجه دادگاه بدون‌ توجه به مندرجات سازش‌ نامه دادرسی را ادامه خواهد داد.
ماده ۱۸۴
دادگاه پس از حصول سازش بین طرفین به شرح فوق رسیدگی را ختم و مبادرت به صدور گزارش اصلاحی می‌ نماید مفاد سازش‌ نامه که‌ طبق مواد فوق تنظیم می‌ شود نسبت به طرفین و وراث و قائم مقام قانونی آنها نافذ و معتبر است و مانند احکام دادگاهها به موقع اجرا گذاشته می‌ شود،‌چه این که مورد سازش مخصوص به دعوای مطروحه بوده یا شامل دعاوی یا امور دیگری باشد.
ماده ۱۸۵
هرگاه سازش محقق نشود، تعهدات و گذشتهایی که طرفین هنگام تراضی به سازش به‌ عمل آورده‌ اند لازم‌ الرعایه نیست.

باب سوم - دادرسی نخستین › فصل نهم - سازش و درخواست آن › مبحث دوم - درخواست سازش

ماده ۱۸۶
هر کس می‌ تواند در مورد هر ادعایی از دادگاه نخستین بطور کتبی درخواست نماید که طرف او را برای سازش دعوت کند.
ماده ۱۸۷
ترتیب دعوت برای سازش همان‌ است که برای احضار خوانده مقرر است ولی در دعوت‌ نامه باید قید گردد که طرف برای سازش‌ به‌ دادگاه دعوت می‌ شود.
ماده ۱۸۸
بعد از حضور طرفین، دادگاه اظهارات آنان را استماع نموده تکلیف به‌ سازش و سعی در انجام آن می‌ نماید. در صورت عدم موفقیت به‌ سازش تحقیقات و عدم موفقیت را در صورت‌ مجلس نوشته به‌ امضا طرفین می‌ رساند. هرگاه یکی از طرفین یا هر دو طرف نخواهند امضا کنند، دادگاه‌ مراتب را در صورت‌ مجلس قید می‌ کند.
ماده ۱۸۹
در صورتی که دادگاه احراز نماید طرفین حاضر به سازش نیستند آنان را برای طرح دعوا ارشاد خواهد کرد.
ماده ۱۹۰
هرگاه بعد از ابلاغ دعوت‌ نامه، طرف حاضر نشد یا به‌ طور کتبی پاسخ دهد که حاضر به سازش نیست، دادگاه مراتب را در صورت‌ مجلس‌ قید کرده و به‌ درخواست‌ کننده سازش برای اقدام قانونی اعلام می‌ نماید.
ماده ۱۹۱
هرگاه طرف بعد از ابلاغ دعوت‌ نامه حاضر شده و پس از آن استنکاف از سازش نماید، برابر ماده بالا عمل خواهد شد.
ماده ۱۹۲
استنکاف طرف از حضور در دادگاه یا عدم قبول سازش بعد از حضور در هر حال مانع نمی‌ شود که طرفین بار دیگر از همین دادگاه یا‌ دادگاه دیگر خواستار سازش شوند.
ماده ۱۹۳
در صورت حصول سازش بین طرفین برابر مقررات مربوط به سازش در دادگاه عمل خواهد شد. تبصره - درخواست سازش با پرداخت هزینه دادرسی دعاوی غیرمالی و بدون تشریفات مطرح و مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

باب سوم - دادرسی نخستین › فصل دهم - رسیدگی به دلایل › مبحث اول - کلیات

ماده ۱۹۴
دلیل عبارت از امری است که اصحاب دعوا برای اثبات یا دفاع از دعوا به آن استناد می‌ نمایند.
ماده ۱۹۵
دلایلی که برای اثبات عقود یا ایقاعات یا تعهدات یا قراردادها اقامه می‌ شود، تابع قوانینی است که در موقع انعقاد آنها مجری بوده‌ است، مگر این که دلایل مذکور از ادله شرعیه‌ ای باشد که مجری نبوده و یا خلاف آن در قانون تصریح شده باشد.
ماده ۱۹۶
دلایلی که برای اثبات وقایع خارجی از قبیل ضمان قهری، نسب و غیره اقامه می‌ شود،‌ تابع قانونی است که در موقع طرح دعوا مجری‌ می‌ باشد.
ماده ۱۹۷
اصل برائت است، بنابراین اگر کسی مدعی حق یا دینی بر دیگری باشد باید آنرا اثبات کند، در غیر این‌ صورت با سوگند خوانده حکم‌ برائت صادر خواهد شد.
ماده ۱۹۸
در صورتی که حق یا دِ‌ینی بر عهده کسی ثابت شد،‌ اصل بر بقای آن است مگر این که خلاف آن ثابت شود.
صفحهٔ قبل فهرست صفحهٔ بعد